An, Zaman, Hayat, Sen..

Hani öyle bir an gelir de her şey durur ya çevrende, sanki zaman durmuş gibi. Bir etrafına bakarsın bir içine sonra bir geçmişe bakarsın bir de geleceğe...

Sanki o an, her şeyi sorgulayasın diye sana bahşedilmiş düşünürsün. Geçmişle yüzleşir geleceğe kaygıyla bakarsın. Ve bunların hepsi o küçücük an da olur. Şaşırırsın insan beyninin hızına, vay be dersin çok hızlı çalışıyor meret. Fakat hızlı çalışan o değildir. Bunları bu ana biriktiren dışarı çıkmasına izin vermeyen sensindir. 

İşte budur içinde tutma söyle gitsin dedikleri şey, an, zaman, hayat, sen...

Zor

... 

zor işte hayatta kalmak. Bakma öyle yaşadığıma, nefes aldığıma. Aslında öyle zor ki bu hayatta ayakta durabilmek yaşayabilmek yaşadığının hakkını verebilmek, yarını nasıl çıkaracağını bugünden düşünmek çok zor.

Hayır önemli olan ne biliyor musun. Önemli olan yaşadığın her dakikanın hakkını verebilmek. Hissedebiliyorsan içine çektiğini havayı, içtiğin suyun tadını ya da güneşin sıcaklığını işte o zaman yaşıyorsun demektir.

Yani işin özü; yaşamak zor.

...

Ben mi ?

Bilmem..

Hani

Hani bir şeyi çok istersin, hani her şey o yönde güzel güzel ilerle ya işte güzel gidiyor her şey. Umarım yanlış yollara sapmaz güzellikler. Umarım..

Ve bazen..

Ve bazen hayat sırf O güldüğü için güzel...

Başlangıç

Bir şeylerin artık değişme vakti geldi. 

Yakında...